طبقه سه - ارزیابی شتاب زده از عملکرد صدا و سیما

ارزیابی های شتاب زده یک طلبه


	ارزیابی شتاب زده از عملکرد صدا و سیما در خدمت و خیانتِ صدا و سیما قسمت دوم: رازِ موفقیتِ راز/ در خدمتِ اشتباهی صدا و سیما کمی از بدی های صداو سیما گفتیم، از خوبی هایش هم بگوییم تا بشود نقد و جدا کردن سره از ناسره: "برنامه جناب نادر طالب زاده"؛ این برنامه بی شک یکی از جذاب ترین میزگردهای تلویزیون است. برای من که دو شب برنامه ی بوسنی اش در اوج جذابیت بود(چیزی در حدود مناظره احمدی نژاد- موسویِِ)؛ هم از نظر موضوع (که اثبات این نکته بود که اگر ما برای کار حسینی فرزندان خمینی در بوسنی کار زینبی کنیم، خون مظلومان بوسنی کفایت می کند آزادی کل اروپا را.) و هم از نظر مهمانان، حاج سعید قاسمی در کنار نادر طالب زاده؛ در کنار حسین بهزادی که اگر چه نامهربانی هایی خانه نشینش کرده اما اگر قرار باشد عزلتش را به نگاشتن "مهتاب خیّن" بگذارند خب چه بهتر که خانه نشین باشد. البته فراموش نکنیم این برنامه در صدا وسیما نه یک روند و سیاست که یک استثنا و محصول موردی است و همین رازِ موفقیت راز است و همان طور که خود جناب طالب زاده توضیح دادند به او سی شب هر شب نود دقیقه آنتن داده شده تا هر آنچه دلش می خواهد با حضور هر آن که دلش می خواهد بگوید! در واقع او در این شب ها برای دقایقی آنتن شبکه چهار را از دسته ضرغامی و ضرغامیسم «آزاد» کرده؛ برای همین است که وقتی حاج سعید دارد با درد و اشک رنج مظلومان بوسنی را داد می زند یا وقتی حسین بهزاد دارد با توضیح درباره ریچارد هالبروک و اسناد افشا شده مرتبط با او در «ویکی لیکس» با او توضیح می دهد تا همه ی سیاست آمریکا در منطقه را از منظری بدیع و عینی نقد کند نادر طالب زاده باید سریع تر آنتن را تحویل روند جاری صداوسیما دهد که به موجب آن در پر بیننده ترین آنتن صدا و سیما علی دایی دو ساعتی فرصت دارد تا درباره فرار از مالیات حقوق 800 میلیونی اش توضیح دهد . راز برنامه موفقی است اما فقط یک میزگرد زنده است که صدا و سیما آنتن و حداکثر ایاب و ذهاب مهماناش را تامین کرده نه بیشتر؛ پس راز اصلا چه ربطی دارد به صدا وسیما؟ راز تنها منطقه آزادی است در روند عمومی صدا و سیما و راز موفقیت راز همین است و بس؛ راز نادر طالب زاده از نادرترین برنامه هایی از این دست است و راز موفقیت آن را باید در خروج این برنامه از سیاست های جاری صدا و سیما جستجو کرد.اگر صدا وسیما راست می گوید راز را، خبرنگاری انقلاب اسلامی را، پژواک صدا انقلاب ما در جهان را روند کند؛ من این نوشته را در حاشیه یکی از برنامه های راز نوشتم و برنامه های از آن به بعد و اغلب شب های راز ارزش این را داشتند که محور تک نگاری هایی جداگانه باشند؛ و تبدیل راز به یک روند از همین قبیل تاملات شروع می شود. حرف های بسیار دیگری هم درباره رازِ راز هست مثل تفاوت نگاه راز به مستند با نگاه رایج صدا و سیما که به عنوان نمونه در گزینش و پخش مستندهای ایام نوروز اعمال شد و متاسفانه در شبکه مستندی که در آینده نزدیک هم افتتاح می شود همان نگاه اعمال می شود؛ حرف های بیشتر دیگری هم هست که اما از آنجا که "نرود میخ آهنین در سنگ" و ایضا از آن جا که "به عمل کار برآید به سخنرانی نیست" حرف ها بمانند... پی نوشت ها: اول: جذابیت دو میزگرد بوسنی نظر دوستی را ثابت می کرد که از چند سال پیش، وقتی حاج نادر همچنان و با شور همان شب های جنگ و همین برنامه از حواشی بوسنی می گفت و وقتی بخش هایی از خنجر و شقایق را می دیدیم( خصوصا آن قسمت زیر نور شمع با شاباک را) آن دوست با قاطعیت و با انجام هماهنگی های اولیه از ساخت مستندی درباره ی مستند خنجر و شقایق می گفت بعد از آن طرحی هم آماده شد و هر گاه فرصتی حاج نادر یا حاج سعید به خوزستان می آمدند این موضوع تکرار و هماهنگی ها را تحکیم می شد! ولی تاکنون نتیجه ای نداشته؛ این تکه را نوشتم شاید آن دوست جنبید و اگر آن دوست نجنبید شاید دوست دیگری پیدا شد و جنبید! دوم: افسوس پایان ماه میهمانی خدا که به جای خود- جایی که وبلاگ نیست - اما افسوسِ پایان راز اندوه زیادی برای "انقلاب بی رسانه" است؛ که البته می شود اتفاق نیفتد ؛ با مطالبه تداوم این برنامه و تبدیل آن به یک روند... سوم: این مطلب را هم از دوستی دیگر درباره راز بخوانید ؛ اگر مطلب بدرد بخور دیگری هم در باره راز دیدید، ممنون می شوم اگر خبرم کنید... راز ارزش این رادارد که درباره آن و در مطالبه آن یک موج وبلاگی به راه بیفتد... چهارم: این مطلب را خیلی قبل و همان حوالی برنامه بوسنی نوشتم و می بایست تقریبا بعد از هربرنامه از نو نوشتش، بخصوص بعد از برنامه حاتمی کیا و بهزاد... پنجم: کامنت نیستان پای مطلب قبل را هم بخوانیم: در یک ارزیابی ساده از و ضعیت کنونی صدا و سیما میتوان به این نتیجه رسید که ادامه این روند هیچ کمکی به دیندارتر شدن مردم کمک نمیکند. ترویج خرافه پرستی،اشرافی گری،مدگرایی،راحت طلبی، دینداری منهای سیاست،شخصیت پردازی کاذب(بازیگران،فوتبالیستان،مجریان و...)،لمپن بازی و گسترش موسیقی های مبتذل امروز در صدا و سیما تبدیل به یک قاعده شده است. برنامه های فاخری هم مانند راز نادر طالب زاده در حاشیه قرار دارند. هیچ تیزری برای آنها پخش نمیشود و ساعت پخش آنها اگر با زمان پخش برنامه های پربیننده دیگر هماهنگ نباشد در موقع خواب همه هموطنان عزیز خواهد بود. البته این مشکل از علل و عواملی ناشی شده است که یکی از آنها تربیت نشدن نیروی متخصص و متعهد خصوصاً در زمینه فیلمسازی طی سالیان گذشته است. نقطه آسیبی که باید مجموعه های انقلابی برای حل آن چاره اندیشی کرده و دست بکار شوند. \|+\| نوشته شده توسط مجتبی نامخواه در شنبه بیستم شهریور 1389 \|